(ฟัตวา)ข้อวินิจฉัยของชัยคุลอิสลามอิบนุตัยมียะห์ เกี่ยวกับ “กุนูตุลวิตร”

238

ท่านกล่าวไว้ในมัจมั๊วอุลฟะตาวา เล่ม 22 หน้า 271(อัลมักตะบะห์ อัชชามิละห์) ว่า

“สำหรับกูนุตุลวิตริ ปราชญ์มีความเห็นเป็นสามทัศนะคือ 
(หนึ่ง)ไม่ส่งเสริมให้กระทำในทุกสภาพ เพราะไม่มีหลักฐานยืนยันจาก(การกระทำ)ของท่านนบี ศ้อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม(โดยตรง)

(สอง) สงเสริมให้กระทำทั้งปีเหมือนตามที่มีปรากฏรายงายจากอิบนิมัสอูดและท่านอื่นๆ เพราะมีปรากฏในอัซซุนันว่าท่านนบี ศ้อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัมสอนท่านฮะซันอิบนุอาลี –ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่านทั้งสองด้วยเทอญ- ถึงดุอาอ์ที่จะอ่านในกุตุลวิตร์

(สามส่งเสริมให้อ่าน)กุนูตในช่วงครึ่งหลังของรอมฏอน(เป็นต้นไป) เฉกเช่นการกระทำของท่านอุบัย อิบนุ กะอับ

จริงๆ แล้วเรื่องกุนูตุลวิตรินี้ ก็เหมือนกับประเภทของดุอาอ์ที่ขอในละหมาด(โดยทั่วไป)นั่นเอง ผู้ใดประสงค์จะทำก็ทำ ไม่ประสงค์ก็ไม่ทำ และก็คลายกับกรณีของจำนวนละหมาดวิตริ คือคนๆหนึ่งสามารถเลือกได้ว่าจะละหมาดสามร๊อกอะห์ ห้าร๊อกอะห์ หรือเจ็ดร๊อกอะห์ก็สุดแท้แต่ และหากละหมาดสามร๊อกอะห์รวดเดียวหรือจะแยกก็ได้ (สองร๊อกอะห์แล้วสลามและขึ้นทำอีกร๊อกอะห์หนึ่ง) ดังนั้นการอ่านดุอาอ์ในกุนูตุลวิตริก็เช่นกัน ก็ให้เลือกว่าจะทำหรือไม่ทำก็ได้ และหากว่าเป็นผู้นำละหมาดกิยามุรอมฏอน(ตะรอเวี๊ยห์) จะอ่านกุนูตุลวิตริทั้งเดือนก็ดี จะอ่านตอนครึ่งหลัง(รอมฏอน) ก็ดี หรือจะไม่กุนูตเลยก็ดี(สรุปคือสามารถทำได้ทั้งสิ้น)”

#อ้างอิง
وَأَمَّا قُنُوتُ الْوَتَرِ فَلِلْعُلَمَاءِ فِيهِ ثَلَاثَةُ أَقْوَالٍ: قِيلَ: لَا يُسْتَحَبُّ بِحَالِ لِأَنَّهُ لَمْ يَثْبُتْ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَنَتَ فِي الْوِتْرِ. وَقِيلَ: بَلْ يُسْتَحَبُّ فِي جَمِيعِ السَّنَةِ كَمَا يُنْقَلُ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ وَغَيْرِهِ؛ وَلِأَنَّ فِي السُّنَنِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَّمَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ – رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا – دُعَاءً يَدْعُو بِهِ فِي قُنُوتِ الْوِتْرِ وَقِيلَ: بَلْ يَقْنُتُ فِي النِّصْفِ الْأَخِيرِ مِنْ رَمَضَانَ. كَمَا كَانَ أبي بْنُ كَعْبٍ يَفْعَلُ.
وَحَقِيقَةُ الْأَمْرِ أَنَّ قُنُوتَ الْوِتْرِ مِنْ جِنْسِ الدُّعَاءِ السَّائِغِ فِي الصَّلَاةِ مَنْ شَاءَ فَعَلَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ. كَمَا يُخَيَّرُ الرَّجُلُ أَنْ يُوتِرَ بِثَلَاثِ أَوْ خَمْسٍ أَوْ سَبْعٍ وَكَمَا يُخَيَّرُ إذَا أَوْتَرَ بِثَلَاثِ إنْ شَاءَ فَصَلَ وَإِنْ شَاءَ وَصَلَ. وَكَذَلِكَ يُخَيَّرُ فِي دُعَاءِ الْقُنُوتِ إنْ شَاءَ فَعَلَهُ وَإِنْ شَاءَ تَرَكَهُ وَإِذَا صَلَّى بِهِمْ قِيَامَ رَمَضَانَ فَإِنْ قَنَتَ فِي جَمِيعِ الشَّهْرِ فَقَدْ أَحْسَنَ وَإِنْ قَنَتَ فِي النِّصْفِ الْأَخِيرِ فَقَدْ أَحْسَنَ وَإِنْ لَمْ يَقْنُتْ بِحَالِ فَقَدْ أَحْسَنَ
مجموع الفتاوى ج 22 ص 217
แปลโดย อ.อิสฮาก พงษ์มณี